محرمعلی رزمجو
محرمعلی رزمجو (زادهٔ نامشخص – درگذشتهٔ ۱۳۶۲، دهنآبدره) فرماندهٔ نظامی هزاره بود که در جنگهای میان نیروهای مجاهدین و دولت کمونیستیِ مورد حمایت شوروی حضور داشت. وی در سال ۱۳۶۲ بر اثر بمباران هواپیماهای شوروی در منطقهٔ دهنآبدره به شهادت رسید[۱]
محرمعلی رزمجو محرمعلی رزمجو | |
|---|---|
 | |
| درگذشت | ۱۳۶۲ دهنآبدره |
| علت مرگ | بمباران نیروهای شوروی |
| ملیت | هزاره |
| پیشه | فرمانده نظامی |
| شناختهشده برای | حضور در جنگ بین مجاهدین و دولت کمونیستی افغانستان |
زندگینامه
نشریه پاسدار اسلام
این متن در نشریهٔ «پاسدار اسلام»، شمارهٔ ۱، که در سال ۱۳۷۰ منتشر شده است، آمده است.
سالروز شهادت پر افتخار و عروج خونین مجاهد خستگیناپذیر قوماندان رشید، محرمعلی رزمجو به همه جهادگران پر تلاش و ایثارگر مبارکباد. در سال ۱۳۶۲ برادر رزمجو در اثر بمباران هواپیماهای شوروی در دهنآبدره به شهادت رسید و به لقاءالله پیوست مجاهدین آن سامان و همسنگران خود را به سوگ نشاند. شهید رزمجو یکی از قهرمانان جهادی بود که از آغاز انقلاب در سن ۲۰ سالگی تمام مشاغل و تحصیل خود را یکسره رها نمود و تا مدتی که روحش به ملکوت اعلی پرواز نمود جایش در سنگر بود. در طول ۱۲ ماه حتی یک هفته هم به خانه نمیآمد؛ چندین مرتبه پدر و مادرش پیشنهاد ازدواجش را نمود و بهصراحت رد میکرد و میگفت تا انقلاب به پیروزی نهایی نرسیده ما خود را به این علایق پابند نمیسازیم.
در جنگ بسیار شجاع و نترس بود در وقت جنگ چهارده غوربند در فاصله ۵۰ متری سر راه تانکها را گرفته با همسنگران خود سه عراده تانک و پنج عراده موتر دشمن را به آتش کشید. او آرامش خود را به صخرههای سنگر میدید. مجاهدین زیر قومندهاش بارها میگفتند هنگامی که محرم علی شهید در سنگر مقدم سینه را در برابر گلوله دشمن سپر مینمود ما خیال میکردیم کوهی از آهن در میان ما و دشمن حائل و سپر واقع شده. شاهد رشادتهایش ذرهذره صخرههای سنگر سه توپ و طبق سری و یلنک خانه و باقی سنگرهای غوربند بود.
رزمجوی شهید چندین مرتبه برای ضربهزدن به دشمن زبون در سالنگ و دوسرکه متک و مرکز ولایت پروان با مجاهدین آن مناطق عملیات مشترک انجام داد و چندین مرتبه در مناطق پغمان از قبیل چهلتن و سرک پخته کابل شش گاو و غیره مبارزههای خونینی نمود تا اینکه در سال ۱۳۶۲ در دهنآبدره در اثر بمباران بیرحمانه روسی که از هلیکوپتر ضد مرمی و جتهای پیش رفته کار گرفتند به شهادت رسید یادش جاوید و راهش پر را هرو باد.[۱]