سازمان نصر افغانستان: تفاوت میان نسخه‌ها

|ایدئولوژی            =  

|طیف سیاسی            =  

|ملی                  =  

|وابستگی منطقه‌ای      = <!-- می‌توانید از "|منطقه‌ای =" نیز استفاده کنید. -->

|پانوشت                =  

|logo=[[File:Sazmane-nasr-afg.png|200px]]|تأسیس=۱۳۵۷}}

==تاریخچه==

===مرام‌نامهٔ سازمان نصر افغانستان <ref>{{یادکرد کتاب|زبان=فارسی | عنوان = مرام‌نامهٔ سازمان نصر افغانستان - ضمیمهٔ تشریح آرم و تاریخچهٔ سازمان | سال = ۱۳۶۱ | ناشر = انتشارات بلخی | مکان = تهران | صفحات = ۵۹ - ۶۳}}</ref>===

همان بود که با تعهد اسلامی، احساس برخاسته از درد و قبول مسئولیت در برابر هر آنچه وجود داشت به‌ویژه ارزش‌های اسلامی و سرنوشت مردم مسلمان که از همه سو توسط دلقک‌های استعمار، به بازی و مسخره گرفته می‌شد، بر آن شدیم که تا در حد امکان برای پاره‌کردن زنجیرهای اهریمنی و دریدن پرده‌های نیرنگ و قریب شب آوران که بر سیمای تابناک ارزش‌های اسلامی کشیده‌اند *''می‌کشند و مردم مسلمان را به دنبال آن به اسارت و مرگ تدریجی'' و *** می کشانند اهتمام ورزیم که (من أصبح ولم يهتم بأمور المسلمين فليس بمسلم) «حدیث پیامبر اسلام».  

البته روحانیت نوین بر این مبنا نبود که این هسته تنها متشکل از روحانیت است و بس! بلکه به‌خاطر نیاز شدیدی بود که احساس می‌شد (ضرورت تغییر اصولی در وضع روحانیت) زیرا، به دنبال سیاست‌هایی استعماری جهت فلج نمودن این بازوی نیرومند مردم، روحانیون نیز از سویی پذیرفته بودند که کار خسرو را به خسرو واگذارند و کار قیصر را به قیصر! و از سوی دیگر میان خود و نسل جوان دیوار برافراشته تا آسمان احساس می‌کردند و راهی برای آشنایی و آشتی نمی‌یافتند و نسل جوان نیز از روحانیت رمیده و بیگانه ما با اعتقاد به این که تا این دو بازو، همکار نگردد و این دو مشت برای کوبیدن برج و با روی خصم، به هم گره نخورد، کاری را نمی‌توان از پیش برد، روحانیت نوین را به وجود آوردیم.

تا پایان سال ۱۳۵۵ مشغول تنظیم کارهای فکری - سیاسی و سازماندهی دو تیپ طلبه و محصل و به طور عمده باسوادان، بودیم و در سطح توده‌های عوام، تنها از طریق تبلیغ و خطابه، کار روشنگری داشتیم.

ولی به دنبال کودتای ۷ ثور چرخش - بسیار زود - سیاست در افغانستان «جنگ مسلحانه» را بر ما تحمیل کرد و پیش از آنکه ما دست به جنگ بزنیم، جنگ ما را به میدان طلبید.

هم‌زمان با پیش‌آمدن جنگ، ساحهٔ فعالیت سازمان، از مدارس مکاتب و دانشگاه به‌سوی روستاها و بازار در شهرها توسعه یافت و پشتوانهٔ اصیل مردمی برای دست‌بردن به تفنگ به‌خاطر براندازی دولت دست‌نشانده و قطع ریشه‌های ستم و تجاوز، به وجود آمد.