کاربر:محمد/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
بسم الله الرحمن الرحیم
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
| عنوان              = نادرعلی مهدی
| نام                = نادرعلی مهدی
| پسوند افتخاری      =
| نام_تصویر          = MohammadHassanJegarn.jpg
| جایگزین تصویر      = نادرعلی مهدی
| وضعیت              =
| تاریخ_مرگ          =
| محل_مرگ            =
| علت مرگ            =
| ملیت              =
| پیشه              = روحانی، سیاست‌مدار
| شناخته‌شده برای    = * ریاست شورای انقلابی اتفاق اسلامی افغانستان
* سخنگوی شورای ائتلاف اسلامی افغانستان
| حزب                =
}}


وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
'''نادر علی مهدی''' سیاستمدار و روحانی هزاره است. وی در دوران جنگ مجاهدین با دولت کمونیستی افغانستان، ریاست شورای انقلابی اتفاق و سخنگوی شورای ائتلاف اسلامی افغانستان را بر عهده داشت.<ref>{{یادکرد ژورنال|عنوان=پیام رئیس محترم شورای انقلابی اتفاق و سخنگوی شورای ائتلاف اسلامی افغانستان|ژورنال=پیام اتفاق|تاریخ=اسفند ۱۳۷۰|شماره=۲۳|صفحه=۳|زبان=فارسی}}</ref>


(قرآن کریم)
==منابع==
 
{{پانویس}}
تاریخچه مختصر و چگونگی بوجود آمدن حزب وحدت اسلامی افغانستان
 
در هر انقلاب و تحول اجتماعی - سیاسی، مراحل و درجاتی از رشد و تکامل بر اساس انگیزه‌های گوناگون، جبراً به‌وجود می‌آید و انقلاب افغانستان نیز از این امر مستثنی نبوده و نخواهد بود. با این تفاوت که انقلاب افغانستان از يك ويژگی عالی که همان اسلامی بودن آن است، برخوردار می‌باشد و قرآن به عنوان بزرگترین معجزه همیشگی پیامبر اسلام (ص) چون ماه در ظلمات می‌درخشد و همیشه هادی و راهنما، بشریت بوده که مجاهدین مسلمان افغانستان با الهام گیری از دستورات قرآن در رشد و تکامل بخشیدن انقلاب اسلامی افغانستان و در شرایط گوناگون توانسته‌اند نقش عمده را ایفا کنند.
 
اينک پس از گذشت یازده سال از قیام مردمی، شاهد یکی از بزرگترین تکامل انقلاب اسلامی افغانستان می‌باشیم و آن عبارت از وحدت گروه‌های شیعه کشور می‌باشد که در جلسات و مراحل متعدد توانستند با توجهات اللهی، به وحدت کامل برسند. لذا لازم دیدیم که مختصری از تاریخچه پربار و افتخار آفرین آن را از نظرتان بگذرانیم.
 
گر چند مقدمات وحدت گروههای شیعی کشور به سالهای ۱۳۶۵ و پیشتر از آن بر میگردد، ولی مرحله جدی آنرا میتوان در جلسه تاریخی ۲۴ سرطان (تیرماه) ۱۳۶۷ و در کنگره‌های مختلف در مناطق پنجاب، لعل، بهسود و جاغوری که مسئله بوجود آمدن وحدت کامل گروههای شیعه را بعنوان یک ضرورت جهادی در شرایط و اوضاع داخل و خارج تشخیص داده بودند جستجو کرد. و در همین راستاء عدهٔ زیادی از مسئولین دلسوز تلاش کردند و در نتیجه منشور وحدت بین گروه های سازمان نصر افغانستان، پاسداران جهاد اسلامی افغانستان و نیروی اسلامی افغانستان را بتاریخ ۱۳۶۷/۸/۱۴ در جاغوری از مربوطات ولایت (استان) غزنی به امضاء رساندند که جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج آقای قربانعلی عرفانی بعنوان پیام رسان وحدت در خارج انتخاب شدند و از طرف دیگر تلاش برای پیوستن گروه های دیگر شیعی جریان داشت. ولی متأسفانه نظر به عوامل مختلف خارجی و داخلی مسئله وحدت گروه‌های متذکره انعکاس چندانی نیافت.
 
از آنجائیکه سنگر داران جهاد مقدس در داخل مصمم بودند که یگانه رمز موفقیت در وحدت اسلامی نهفته است لذا جلسات خصوصی و دید و بازدیدها را متوقف نکردند و در اثر تلاشهای پیگیر مسئولین بلند پایه مجاهدین در داخل، بلاخره به تاریخ ۱۳۶۸/۳/۱۲ تعدادی از مسئولین داخل به ۱۳ یا ۱۴ ولایت که اکثراً شیعه نشین هستند، نامه نوشتند که بتاریخ ۱۳۶۸/۳/۲۲ در بامیان جهت تصمیم گیری نهائی جمع شوند. همانگونه که در جریان هستید بتاریخ ۱۳۶۸/۳/۱۵ فاجعه اسفناك رحلت رهبر كبير انقلاب اسلامی امام خمینی (ره) بوقوع پیوست و تمامی مسلمین جهان بخصوص مجاهدین مسلمان افغانستان را سوگوار ساخت. همان موقع از طرف جبهات افغانستان چهل روز عزای عمومی اعلام شد در جریان عزاداری بار دیگر تاکید شد که بتاريخ ۱۳۶۸/۳/۲۳ در بامیان همهٔ مسئولین حضور یابند ، لذا بتاريخ ۱۳۶۸/۳/۲۴ جلسه ای در مرکز بامیان (لازم بیاد آوریست که قبلاً گروههای شیعی طی عملیات بسیار موفقیت آمیز توانسته بودند مرکز بامیان را از وجود کثیف مزدوران کابل پاک سازی و هم اکنون نیز بدست مجاهدین حزب وحدت اسلامی افغانستان اداره میشود.) دائر گردید و مجدداً به همه ولایات (استانها) نامه ارسال شد که بعد از اربعین رحلت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه در بامیان جمع شوند که به تاریخ ۱۳۶۸/۴/۲۵ عده‌‌‌ٔ زیادی از مسئولین ذی صلاح از مناطق مختلف کشور گردآمدند و جلسات بمدت هفت روز ادامه داشت که در طی ۱۴ دور جلسه چنین نتیجه به دست آمد که وحدت کامل بوجود آید احزاب و سازمانهای قبلی ملغی گردد.
 
در این باره کمیسیونی برای تدوین قطعنامه تحت عنوان ميثاق وحدت تشکیل گردید و کمیسیون میثاق وحدت را در ۲۰ ماده تدوین کردند و بعد از بررسی و حصول توافق همه جانبه قطعنامه میثاق وحدت طی مراسمی بنام مراسم تحلیف تمامی مسئولین و امضا کنندگان دست روی قرآن عظیم الشان گذاشتند و بنام خداوند (ج) سوگند یاد کردند که در به ثمر رساندن حزب تازه تشکیل بنام حزب وحدت اسلامی افغانستان تلاش کنند و احزاب و گروههای سابق را منحل اعلام نمایند. و دیگر دنبال عناوین گروهی قبلی خودشان نروند. میثاق وحدت که آنرا حجج اسلام و مسئولین هشت حزب شیعه سابق امضاء نمودند عبارتند از : عبدالعلی مزاری، سید هادی ، میر حسین صادقی، اکبری ، انوری، رضائی سعیدی، حکیمی، فیاض ، رضوانی ، فکرت، احمدی ، باقری، قائمی ، نوید حسینی، سجادی ، عصمت الهی ، رضوانی، افضل ، جوادی ، جعفری ، غفوری، هادی، مدرسی، واحدی و واعظی.
 
در میثاق وحدت بر تشدید مبارزه تا سر نگونی رژیم کابل و تلاش برای تامین عدالت اجتماعی و جذب نیروهای سالم و متعهد شیعی بیرون از اتحاد (که{{پانویس}}